© Leonidas Vasileiou 2012 Γεννήθηκα σε μια όμορφη μικρή πόλη που το χαϊδευτικό της είναι «Έπαχτος». Στο χάρτη όμως θα τη  βρείτε: Ναύπακτο. Παιδικά χρόνια; Όπως λέει κι ο Παλαμάς: «Τα πρώτα μου χρόνια τ’ αξέχαστα, τα ’ζησα κοντά στ’ ακρογιάλι…» αλλά στο δικό μου. Μπροστά στο πατρικό μου, στη Ναύπακτο που λέγαμε. Είχαμε και αυλή  με πηγάδι, είχαμε και οικόπεδα δίπλα, μια χαρά τα πέρασα. Μαθητικά χρόνια; Στην Πάτρα. Αρσάκειο. Χρωστάω πολλά στις φιλολόγους μου και λυπάμαι που δεν αξιώθηκα ποτέ να τους το ομολογήσω. Φοιτητικά χρόνια; Στη Θεσ/νίκη για Γαλλική φιλολογία. Πώς βρέθηκα εγώ εκεί, ούτε που το κατάλαβα. Εγώ από παιδί, δυο πράγματα αγάπησα: Τα Ιταλικά και την κιθάρα. Οι γονείς μου με έβαλαν να μάθω Αγγλικά και πιάνο… Την Ιταλική γλώσσα τη σπούδασα αργότερα και τη δίδαξα για χρόνια, μαζί με τη Γαλλική. Τελείωσα και τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Ωδείου. Τρία χρόνια. Όσα και τα παιδιά μου. Κάποτε τα παιδιά μου υπήρξαν μικρά. Μικρά αυτά, μικρές κι οι ιστορίες. Τα παιδιά μεγάλωσαν, οι ιστορίες παρέμειναν μικρές.  Αφιερώθηκα στο συγκεκριμένο λογοτεχνικό είδος, την «Μικρή Ιστορία» δηλαδή, ή «short story»  όπως λέγεται και ανταμείφθηκα με Βραβεία παιδικής Λογοτεχνίας για όλα τα βιβλία μου μέχρι σήμερα. Συνεργάστηκα με την παιδική εκπομπή της ΕΡΤ, η Χιλιοποδαρούσα γράφοντας κείμενα για παιδιά και με το Πολιτιστικό Τρίγωνο Πρεσπών, με το οποίο εφαρμόσαμε το πρόγραμμά μου «Εργαστήρι Γλωσσοπλαστικής» που σκοπό έχει να εξοικειώσει τους μαθητές με την γλωσσική έκφραση, διαφοροποιημένη κατά περίσταση.